یاقوت سرخ بادرود

زمرد سبز خالدآباد

یاقوت سرخ باد

جشـــن سوم گشته برپا در دیـــــاربادرود

تا که ماند لاله گون باغ انـــــــار بادرود

شد معطر بار دیگر باغ و دشت و بوستان

 رشک فردوس برین شد لاله زار بادرود

ساحت بستان زند صد طعنه بر خلد برین

ژاله افشان شدسحاب مشکبار بادرود

بلبل از روی توشد مست و غزلخوان همچو من

زانکــــــه باشد روی تو عز و وقار بادرود

شد چمـــــن از گل معطر چون سر زلف نگــــــار

 رحمت باریتعــــــــــالی شد نثار بادرود

شد عنایات الهی بار دیگر جلوه گــــــر

این ستایش ها به درگاهش شعار بادرود

جانفزاتر از شراب ارغوانی شد به حق

آب شیرین و گـــــــــــوارای انــار بادرود

جای شکر است و سپاس بینهایت زانکه شد

شهره عالم انار خوشگــــــــوار بادرود

شـــد حضـــور میهمـــــانان عـــزیز و ارجمنـــد

باعث وجـــــد و غرور و افتخــــار بادرود

ساقی از مینا و ساغر باده در پیمانه ریز

در هوای روحبخش و چون بهار بادرود

دختــــــران باغ را پیراهــــن عصمت دریـد

 این غزل ها را "صفایی"در دیار بادرود

احمدصفاییان- مسئول انجمن شعر و ادب بادرود

زمرد سبز خالدآباد

دیدگــــان را خیــره بنمـــــــاید، خیـــار خلتـــــاوا

مدح آن بسیار می باید، خیــار خلتــــاوا

قـد رعنـایت بنــازم !! بَه چــه قـــدّ و قــامتـــــــی

 سر به سقف آسمان ساید خیار خلتاوا !

در کنار سبزه،سیر و سکه وسنجد خوش است

خوش تر آنکه جای سیب آید خیار خلتاوا

نکته سنجی با عروسش گفت در هنگــــام عقد

خنچــه مان را بهتــر آراید خیــار خـلتاوا !

بس که ناز و تُرد وبامزّه ست ،جان من سزاست

جای نی نی هر زنی زاید خیار خلتاوا !!

ای که از غربت ملولی،  فـــاش گویم نکتــــه ای

 گر دلت تنگ است،بگشاید خیار خلتاوا!

بشنو از من این سخن را بی گمان چنـــدی دگر 

 رأس اعجــــــاب جهان آید خیــــار خلتاوا

اینهمه حسن و جمال و جلوه پس سعدی کجاست

 تا به حُسن نظــم بستاید،خیــارخلتــاوا  

ای صفـــــــــایی!  کــــز انار بـــاد میــرانی سخن

نوش جان ننموده ای شاید خیار خلتاوا !

 شولی -مسئول انجمن شعر و ادب قلاقیچه!

برگرفته از وبلاگ قلاقیچه