1- از تحريفات واقعة كربلا حضور «ليلا» مادر حضرت علي اكبر(ع) در كربلا مي باشد، كه به نقل بسياري از مورخين اصلاً زني به نام «ليلا» در كربلا حضور نداشته است .
2- يكي ديگر از اين تحريفات، واقعة عروسي حضرت «قاسـم بـن الـحسن(ع)» مي باشد كه امام حسين(ع) درگرماگـرم نبرد عاشـورا، دستور پهن كردن بساط عـروسي حضرت قاسـم(ع) را با يكي از دخترانش مي دهد و مي فرمايد كه، من آرزو دارم ايـن عـروسي را ببينم و سپس شهيـد شوم. اصلاً اين واقعه دروغ است و هيچ كتاب معتبري آن را تأييد نكرده است.
3- نمونة ديگـري از تحريفات عاشـورا، بي اطلاعـي حضـرت زين العابدين(ع) از وقايع كربلا و شهادت اهل بيت عصمـت و طهارت (ع) و اصحاب امام (ع) مي باشد، بدينگونه كه آن امام از پدر نسبت به جنگ و شهادت ياران حضرتش سئوال ميكند و چون پدر را بي يار و معين مي بيند، از عمـه تقاضـاي عصـا و شمشير خود مي كند. ايـن خبـردروغ مي باشد، زيـرا يكـي از وقايع نگار مهمّ، حضرت امام سجاد (ع) مي باشد.
شخصيّت جهاني امام حسين (ع)
آنتون بارا ( مسيحي ) : اگـر حسيـن (ع) از آن ما بود، در هـر سرزمينـي براي او بيـرقي بـر مي افـراشتيم و مـردم را بـا نـام حسيـن (ع) به مسيحيّت فرا مي خوانديم.
ل. م . بويد : من مسرورم با كساني كه اين فداكار عظيم ( امام حسين ) را از جان و دل سپاس مي گويند شريك هستم، هر چند كه 1300 سال از تاريخ آن گذشته است.
نكته هايي پيرامون رهبر نهضت عاشورا
جریان عاشورا دارای چهار بعد کلی می باشد:
1-عزاداری.
2-حماسی.
3- تربیتی.
4- عبرت آموزی.
یکی از دانشمندان می گوید: ما امام حسین (ع) را نگهداری نکرده ایم، حسین بن علی(ع) بوده که تا کنون ما را نگهداری کرده است.
معاویه می گفت، در سه کار اشتباه کردم.
1- در امر خلافت علی(ع) طمع کردم.
2- زوجه حسن را بفریفتم تا او را زهر داد.
3- یزید را ولیعهد خود کردم. (معاویه بعداً فهمید که یزید بخاطر عدم درک و شعورش با امام درگیر می شود و برای همیشه زمینه لعن و نفرین را برای خودش و پدر و جدش فراهم می سازد.)
معاویه می گفت: هر وقت مسلمانان عالِم شوند و تکالیف خود را بدانند روز مرگ بنی امیه است. یزید گفته بود: که بر حسین غلبه نکردم مگر از برکت جهالت خلق و نادانی مردم. (البته تصور یزید اشتباه بود، در عین اینکه او توانست با جهل مریدان خود، خون امام حسین (ع) و اصحاب و فرزندانش را بریزد ولی هرگز نتوانست فتح و پیروزی را برای خودش رقم بزند.)
از لبهای مبارک امام حسین (ع) جز قرآن و ذکر و نصیحت و دعوت به حق چیزی دیگر از او شنیده نشد.
قابل توجه این که حتی در آخرین لحظات زندگی نورانیاش ملاحظه می شد که در برابر تیرهایی که بر اعضاء و جوارحش فرود می آمد ذکری مخصوص را داشت.
وقتی از سوی دشمن کینه توز تیری به پیشانی اش اصابت می کند عرضه می دارد:
«اَللّهِمَّ لا تَذَر عَلی وجه الارض منهم احداً»
خدایا در روی زمین یک نفر از آنان را باقی نگذار. (درست همانند حضرت نوح پیامبر که وقتی از هدایت قوم خود مأیوس شد دست به دعا برداشت که: خدایا از این قوم نابکار حتی یک نفر را هم باقی نگذار.)
هنگامی که تیر به دهان مبارکش زدند فرمود:
«اَللهُّمَ اِنَّ هذا فیکَ قلیلٌ»
خدایا این صدمات (مصیبت ها و سختی ها) در راه تو اندک و ناچیز است.
در آن لحظه که تیر دشمن قلبش را نشانه می رود دست به دعا و تضرّع بر می دارد و می گوید:
«بسم الله و بالله و علی مله رسول الله ...»
به نام خدا و بر دین رسول خدا... (یعنی که تا آخرین قطره خون و تا آخرین نفس در راه خدا ثابت و استوار بوده و هستم.)
و آنگاه که تیر به گلویش می نشیند می فرماید:
«هذا قتیلٌ فی رضی الله»
خدایا این کشته در رضایت کامل تو قرار دارد.
و سرانجام در آخرین دقایق زندگانیشان در خطاب به سرسپردگان ابو سفیان که به جنگ با او برخواسته اند فرمودند:
«یا شیعه آل ابی سفیان: ان لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعاد، فکونوا احراراً فی دنیاکم»
ای پیروان آل ابی سفیان، اگر شما را دین و آئینی نیست و به قیامت هم اعتقادی ندارید، لا اقل در جهان آزاد مرد باشید.
باشگاه جوانان ولی عصر(عج) اریسمان
