 
تاراج جنگلهای بادرود
در شبهای سرد زمستان که همه در بستر گرم خویش غنوده اند عده ای هم شبانه در تلاشند وبرای بدست آوردن رزق وروزی وآرزوی دست یافتنی «یک شبه سرمایه دار شدن »به شدت در تلاشند.
سال 1348 برای مهار شنهای روان منطقه که وحشیانه بر بستر کشاورزری وروستاها وشهرهای منطقه حاشیه کویری می تازید کار تثبیت این شنهای روان با کاشت درختان تاغ،گز واشنون توسط اداره جنگلبانی وقت آغاز شد .اکنون عرض 12 کیلومتری بستر شنهای روان حاشیه کویر بادرود در طول از آران وبیدگل تا زواره اردستان را وجود این درختان مقاوم فرا گرفته است .اخیرأبا تأسف شاهد آنیم که شبانه وبصورت مخفیانه توسط عده ای سودجو درختان بی زبانی که سالیان سال محافظ این مردم در برابر هجوم شنهای روانند بریده ودر کامیونها و انتهای اشخاص همدست راهی کوره های تهیه زغال چوب در کرج می گردند . سارغان منابع طبیعی این مرز وبوم از حاصل فروش هر خاور چوب این درختان بالغ بر یک میلیون تومان به جیب می زنند.آنان برای فرار از گرفتار شدن به چنگال قانون از اره های دستی وبعضأ با شکستن شاخه های تنومند ودر عین حال ترد این درختان با دست پرداخته که در این بین به باقی مانده درختان هم آسیب جدی وارد می شود.ارزنده است در این بین اداره منابع طبیعی به عنوان متولی اصلی این منابع سرشار وگرانبار نقش اساسی خود را ایفاء نموده وحوزه قضائی هم به شدت با متخلفین برخورد سازد تا از تاراج سرمایه ملی این سرزمین به جد جلوگیری بعمل آید .
کلمات کليدي :
|
